ବେଦାନ୍ତ ଆଲୁମିନିୟମର ବେଦସୁତା ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ସହିତ ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବିକାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ନିତ କରିଛି
ଭୁବନେଶ୍ୱର:ପ୍ରବାହ ନ୍ୟୁଜ୍ : ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଫସଲ ମଧ୍ୟରୁ କପା ହେଉଛି ଅନ୍ୟତମ ଏହା କେବଳ କପଡ଼ା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ନାହିଁ ବଂର ଦେଶର ଆର୍ôଥକ, ସାମାଜିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିଚୟକୁ ବାନ୍ଧି ରଖେ। ଅକ୍ଟୋବର ୭ ତାରିଖକୁ ବିଶ୍ୱ କପା ଦିବସ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପାଳନ କରାଯାଏ, ଏହି ବହୁମୁଖୀ ତନ୍ତୁ ଏବଂ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏବଂ ପରମ୍ପରା ଗଠନ କରିବାରେ ଏହାର ଭୂମିକାକୁ ପାଳନ କରିବା ସହିତ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କ୍ଷୁଦ୍ର ଜମିଦାର ଏବଂ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବିକାର ଉତ୍ସ ତଥା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଗ୍ରାମୀଣ ମହିଳା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ପାଇଁ ଅପରିର୍ହାଜ୍ୟ ଅଟେ।
ବେଦାନ୍ତ ଆଲୁମିନିୟମରେ, ଏହି ଦିନଟି ବେଦସୁତା ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ୱ ବହନ କରେ, ଯାହା ଓଡ଼ିଶାର ଝାରସୁଗୁଡାରେ ଏହାର ମେଗା ଆଲୁମିନିୟମ ପ୍ଲାଂଟରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସିଏସ୍ଆର ପଦକ୍ଷେପ, ଯାହା ସମ୍ବଲପୁରୀ ହସ୍ତତନ୍ତର ଐତିହ୍ୟକୁ ପୋଷଣ କରେ ଏବଂ ଗ୍ରାମୀଣ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାୟୀ ଭବିଷ୍ୟତ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ସଶକ୍ତ କରେ। ବେଦସୁତାର ମାଧ୍ୟମରେ ରେ ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ରଗୁନାଥପାଲି ଗ୍ରାମର ଦୃଢ଼ ମହିଳାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ବଲପୁରୀ ଶାଢ଼ି ବୁଣାର ଜଟିଳ କଳାକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ସ୍ପନ୍ଦନଶୀଳ ରୂପ ଏବଂ କାଳଜୟୀ ଆକର୍ଷଣ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା, ଏହି ହସ୍ତତନ୍ତ ବୁଣାକାରଗୁଡ଼ିକ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ସମ୍ପତି ଅଟନ୍ତି। ବେଦାନ୍ତ ଆଲୁମିନିୟମର ହସ୍ତକ୍ଷେପ ତାଲିମ, ଆଧୁନିକ ସମ୍ବଳ ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବଜାର ସଂଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରିଛି, ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ଏହି ପାରମ୍ପରିକ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ଇତିହାସରେ ଲିଭି ନଯାଏ ବରଂ ଜୀବିକାର ଏକ ମର୍ଯ୍ୟାଦାଜନକ ଉତ୍ସ ଭାବରେ ବିକଶିତ ହୁଏ।
ଏହି ପଦକ୍ଷେପର ପ୍ରଭାବ ଉପରେ ପ୍ରତିଫଳିତ କରି, ବେଦାନ୍ତ ଆଲୁମିନିୟମର ଝାରସୁଗୁଡା ୟୁନିଟର ସିଇଓ ସି ଚନ୍ଦ୍ରୁ କହିଛନ୍ତି, “ବେଦସୁତା ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ମାଧ୍ୟମରେ, ଆମେ କେବଳ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ପୁରୁଣା ହସ୍ତଶିଳ୍ପକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରୁନାହୁଁ ବରଂ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାୟୀ ଜୀବିକା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ କଳା ଏବଂ ଦକ୍ଷତାକୁ ସେମାନଙ୍କ ଗ୍ରାମ ବାହାରକୁ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରୁଛୁ। ସେମାନେ ବୁଣୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶାଢ଼ି ହସ୍ତଶିଳ୍ପରେ ସ୍ଥିରତା ଏବଂ ଗର୍ବର କାହାଣୀ ବହନ କରେ, ପ୍ରାଚୀନ ଐତିହ୍ୟକୁ ଏକ ଆଧୁନିକ ନୂତନ ଦିଗନ୍ତ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରେ।
ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ଦ୍ୱିତୀୟ ବୃହତ କପା ଉତ୍ପାଦକ, ଏବଂ ଅଗଣିତ ଚାଷୀ ପରିବାର ପାଇଁ, ଏହା ଏକ ଜୀବନରେଖା। ବୁଣାକାରମାନଙ୍କ ପାଇଁ, କପା ହେଉଛି ଐତିହ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ, ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ପନ୍ଦନଶୀଳ ସମ୍ବଲପୁରୀ ଶାଢ଼ିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବଙ୍ଗର ନରମ ମୁଲମୁଲ, ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ଇକାତ ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଡେନିମ। ସହର ବଜାର ହେଉ କିମ୍ବା ଶାନ୍ତ ଗ୍ରାମୀଣ ତାଣରେ, କପା ଆରାମ, ସଂସ୍କୃତି ଏବଂ ନିରନ୍ତରତାର ପ୍ରତୀକ ହୋଇ ରହିଛି। ବେଦସୁତା ମାଧ୍ୟମରେ, ଆମେ ସଶକ୍ତିକରଣ, ଐତିହ୍ୟ ଏବଂ ପରିବର୍ତନର ସୂତା ବୁଣୁଛୁ, ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ସିଲାଇ। ଝାରସୁଗୁଡାର ରାଗୁନାଥପାଲି ଗାଁର ବାସିନ୍ଦା କଳ୍ପନା ମେହେରଙ୍କ ପାଇଁ, ବୁଣାକାର୍ଯ୍ୟ ଥରେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ଥିଲା। ଆଜି, ଏହା ତାଙ୍କର ପରିଚୟ ପାଲଟିଛି।
ସେ କୁହନ୍ତି, “ବେଦସୁତା ପୂର୍ବରୁ, ମୁଁ କେବେ ଭାବି ନଥିଲି ଯେ ମୁଁ ମୋ ପରିବାରକୁ ଆର୍ôଥକ ଭାବରେ ସମର୍ଥନ କରିପାରିବି। ବେଦାନ୍ତର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ମାଧ୍ୟମରେ ମୁଁ ପାଇଥିବା ତାଲିମ ମୋତେ ମୋର ହସ୍ତଶିଳ୍ପକୁ ସୁଧାରିବା ଏବଂ ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଦେଇଛି। ଏବେ, ଯେତେବେଳେ ମୋର ଶାଢ଼ି ଆମ ଗାଁ ବାହାରକୁ ଯାତ୍ରା କରେ, ମୁଁ ଅନୁଭବ କରେ ଯେ ମୁଁ କେବଳ କପଡ଼ା ବୁଣୁନାହିଁ, ବରଂ ମୋ ପିଲାମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛି।
ଆଉ ଜଣେ ବାସିନ୍ଦା ଦୀପା ମେହେରଙ୍କ ପାଇଁ, ବୁଣାକାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ତାଙ୍କ ମୂଳକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା। ସେ ଆହୁରି କହିଛନ୍ତି, “ମୁଁ ମୋ ମାଆଙ୍କ ବୁଣା ଦେଖି ବଡ଼ ହୋଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ ସମୟ ସହିତ ଏହି କଳା ମଳିନ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ବେଦସୁତା ମୋତେ ଉତରାଧିକାରୀ ଭାବରେ ମିଳିଥିବା ଜିନିଷକୁ ଆଗକୁ ବହନ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲା। ଆଜି, ମୁଁ କେବଳ ମୋ ପରିବାରର ଆୟରେ ଯୋଗଦାନ ଦେଉନାହିଁ ବରଂ ଆମର ସମ୍ବଲପୁରୀ ଶାଢ଼ି ପୁଣି ଥରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିବାରୁ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରୁଛି। ମୁଁ ବୁଣିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶାଢ଼ି ଆମର ସଂସ୍କୃତିର ରଙ୍ଗ ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କ ଶକ୍ତି ବହନ କରେ।”
ଏହି ବିଶ୍ୱ କପା ଦିବସରେ କପାର ମହତ୍ୱକୁ ପାଳନ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ବେଦସୁତା କିପରି ପାରମ୍ପରିକ ସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ସଶକ୍ତିକରଣ ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉତ୍ପ୍ରେରକ ଭାବରେ ଉଭା ହୋଇପାରେ ତାହାର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ଠିଆ ହୋଇଛି। ଐତିହ୍ୟକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରି, ଜୀବିକା ସୃଷ୍ଟି କରି ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିଚୟରେ ଗର୍ବକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରି, ଏହି ପଦକ୍ଷେପ ଏକ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଏକତ୍ର ସିଲାଇ କରୁଛି। ଏହି ମହିଳା ବୁଣାକାରମାନଙ୍କ ହାତରେ, କପା ଏକ ତନ୍ତୁ ନୁହେଁ, ଏହା ସ୍ଥିରତା, ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଏବଂ ପରିବର୍ତନର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶାଢ଼ିରେ ବୁଣା ହୋଇଛି।
